جعفر هم والى خراسان شد ولى پس از بيست روز او را بر كنار كرد ( رشيد ) سيستان هم ضميمه خراسان شده بود كه چون او را عزل كرد عيسى بن جعفر را والى آن ديار نمود . جعفر هم رئيس نگهبانان ( خاص رشيد ) شد . در آن سال رشيد ديوار و حصار موصل را ويران نمود . سوگند هم ياد كرد كه هر كه را از اهل موصل بيابد بكشد زيرا عطاف بن سفيان ازدى ( خارجى ) از آن ديار برخاسته و تمرد كرده بود . رشيد شخصا بموصل رفت و برج و بارو و حصار آن شهر را ويران كرد ولى قاضى ابو يوسف او را از قتل مردم منع كرد . عطاف هم از موصل سوى ارمنستان رفت و رشيد نتوانست او را هلاك كند . پس از آن عطاف به شهر « رقه » رفت و در آنجا اقامت گزيد و آن را وطن خود نمود . هرثمة بن اعين از ايالت آفريقا بر كنار و ببغداد خوانده شد . جعفر بن يحيى هم او را بنيابت خود برياست نگهبانان برگزيد . در مصر زلزله حادث شد و سر مناره اسكندريه افتاد . در آن سال خراشه شيبانى در جزيره قيام و خروج كرد و مسلم بن به كار عقيلى بر او غلبه يافت و او را كشت . در آن سال سرخ پوشان در گرگان بروز كردند ( گروهى از پيروان زيد بن على بن الحسين بودند كه پيشواى آنها عمرو بن محمد عمركى بود رشيد دستور قتل او را داد كه او را در مرو كشتند ) . در آن سال فضل بن يحيى از ايالت طبرستان و رويان عزل و بجاى او عبد اللّه بن خازم منصوب شد . سعيد بن مسلم هم بامارت جزيره برگزيده شد . محمد بن معاوية بن زفر بن عاصم براى جنگ و غزاى « صائفه » لشكر كشيد . رشيد بحيره رفت و در آنجا خانه و منزل بنا كرد و بياران خود املاك و اراضى بخشيد ولى اهل كوفه شوريدند و با او بناى ستيز گذاشتند و او ناگزير ببغداد برگشت .